عاشقانه

 

آخرین برگ از مجموعه "عاشقانه ها"

چه ساده انگاشتی ام

به سادگیِ ِ چیدن یک گل، نه برای نهادن در تنگی بلورین،

که برای فقط لحظاتی بوییدن.

به سادگی ِانگشت کشیدن بر آینه،نه برای گرد از دلش زدودن؛

که برای به باور رساندن اش که غبار گرفته است.

به سادگی ِ اسارت یک قناری در قفس، نه برای زیبایی اش،

که برای آواز های غم انگیزش.

چه آسان انگاشتی ام

به آسانی ِ شکستن یک لیوان نوشابه ،

و حتی جمع نکردن خرده شیشه هایش.

به آسانی ِ یک شوخی نه چندان با مزه ، فقط برای کمی خندیدن.

به آسانی ِ رها کردن یک پروانه با بال های زخمی در فضا

و احساس لذت از این اوج مهربانی !

تکرار کلیشه ای روزی یکی دو بار "دوستت دارم" آن هم در وقت اضافه

امروز مردی به دیدارم آمده است

با همان تب و تاب دیروز تو

با همان بیقراری ها و بی تابی هایت،

با همان غزل غزل از عشق سرودن هایت.

امروز مردی به دیدارم آمده است؛

که می خواهد میان خرمن گیسوانم شکوفه های مریم بکارد

و مزرعه ی سبز نگاهم رابه آبی ِ آسمان ها پیوند دهد.

خودش می گوید؛ همانطور که تو می گفتی.

امروز مردی به دیدارم آمده است؛

که می خواهد باران عشق را بر من ببارد وهستی را و آرامش را،

مردی به دیدارم آمده است که به دنبال دلی ست زلال چون آب ، شفاف چون آینه و جاری چون باران

مردی به دیدارم آمده است که در خمخانه دل اش جز شراب عشق نمی پرورد.

حودش می گوید ؛ همانطور که تو می گفتی.

صدای اش هم چون توست وقتی می خواند : شرابت کجاست؟

در فنجان چشمانش قهوه ایست که می خواهد فال دلم را در آن بگیرد؛ هم رنگ چشمان تو،

مردی به دیدارم آمده است که فکر می کنم می شناسم اش

زمان هایی دور در تو با او آشنا شدم

می خواهم با او پیمان  ببندم.

آرزویی که با تو به انجام نرسید. زودتر از آنچه باورم بود ؛ بودنم بوی ملال گرفت برایت. 

با پاهایی میخکوب ایستاده ام در برابر آینده ای پر از معادلات چند مجهولی.

هیچوقت به این جا رسیده ای آیا

که مثبت در مثبت ، منفی در منفی، مثبت در منفی، منفی در مثبت، همه... همه... و همه منفی بدهند؟

حتی اگر گفتم دیگر دوستت ندارم باور نکن!                                                                  خدا حافظ

هفته معلم

تقدیم به معلمان، دبیران، استادان و همه فرهیختگانی که بار مسئولیت آموزش نسل ها را بر عهده داشته و دارند. اندیشمندانی که رایحه علم می‌پراکنند و دست های مهربان شان سرشار از جوانه هاست.

                 هفته معلم مبارک

                       بهار مهربان

کدام واژه توان سرودن ات دارد                           تو را که سبز تر از قامت بهارانی

کدام آینه تفسیر صادقانه توست                         تویی که پاک تر از دانه های بارانی

                                                     **  **  **

ز دست های تو بوی بهار می آید                         سرود سبز رهایی ست بر لبت جاری

در آسمان نگاه ات کبوتران امید                           هزار پنجره در باغ سینه ات داری

                                                     **  **  **

کلام ناب تو سرشار عطر عاطفه ها                    صدای گرم تو لبریز آیه های امید

لطافت سخن ات همچنان نسیم سحر                و مهربانی تو چون فروغ صبح سپید

                                                     **  **  **

به چلچراغ نگاه ات هزار خورشید است               سروش مهر و وفا، روح روشن آبی

نگاه پاک تو اشراقی از کلام خدا                          چه گویمت همه نوری شکوه مهتابی

                                                     **  **  **

تو روح سبز حیاتی، تو نبض عاطفه ای                تو یک بهار گل و لاله ای، گلستانی

کدام واژه توان سرودن ات دارد                           تو را که سبز ترین آیه های ایمانی

                                                     **  **  **

فراخ سینه پر مهر تو چو آئینه ست                     ز دست های تو باران عشق می‌بارد

تو را که گرم ترین آفتاب معرفتی                        خدای در همه حال از بلا نگه دارد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*برای شنیدن دکلمه همین شعر با صدای آسمانی استاد نعمتی به پیوندهای روزانه مراجعه فرموده، روی لینک «شعر بهار مهربان...» کلیک کنید

سر شار از تهي

سرشار از تهي

در من زني ست سرکش وبي تاب و بي نشان

در من زني ست پا به زمين ، دل در آسمان

در من زني ست شاعر و عاشق چو باده صاف

تنها ترين ستاره ي قطبي ست بي گمان

دارد دلي زلال چنان آب و آينه

با قمري و چکاوک و پروانه همزبان

در من زني ست هم چو سپيده همه طلوع

با آفتاب و چشمه ي خورشيد سرگران

باران حکايت دل پر رمز و راز اوست

با زنبق و اقاقي و آلاله مهربان

در من زني ست پشت پنجره ي هرگز و محال

تنها ترين کبوتر گم کرده آشيان

حيف از چنين زني که در من سرشار از تهي

تنها نشسته ، منتظر جام شوکران

دوستان گرانقدر

دوستان گرانقدر

از آنجا که وبلاگم با مشکلی مواجه شد ناگزیر آن را حذف کرده و با اندک تغییری در آدرس، وبلاگ جدیدی گشودم.

هم چون همیشه مقدمتان به"آب و آینه" گلباران.

============================================

عاشقانه

تو تکه ا ی ازابری باران زایی که آبی صداقت را بر زمین می بارد

با ضرباهنگ صدای پای توبنفشه و یاس و اقاقی ، تن به دست های پر سخاوت ات می سپارند.

تو یک قطعه از خورشیدی که شرّابه های پر فروغ چلچراغ اش را سخاوتمندانه به زمین وام می دهد و صمیمی و مهربان زایش و رویش طبیعت را به تماشا می نشیند

تو یک کف دست ازآن گندمزاری که در دامنه ی کوهی سر بلند بر پهنای خاک غنوده ولبخند بر لب ، بوی عطر نان گرم را بر صورت رهگذران می پاشد.

تو قله ی سربلند آن کوهی که صبورانه گندمزار بیقرار را در آغوش کشیده است

تو آشیان عقابی و بستر ققنوس.

دل ات خاستگاه همه ی فصول است و دست های ات پناهگاه پر حوصله ی پرستو ها و چلچله های سرما زده

ای شرقی ِنگاه ات معراج آفتاب!

مخمل نگاه ات را بر دلم بگستران که کبوتری سرگردانم

دل کوچکم در هوای آن ست که میان دست های پر توان تو لانه بسازد.

میتوانم دلم را به ضریح دستان ات گره بزنم آیا؟